Warmte en hoogte in China

Sinds de vorige berichtgeving vanuit China heb ik veel kilometers afgelegd en erg mooie dingen gezien. De tijd in China (Tibet Autonomous Region niet meegeteld) zit er bijna op, al kan ik hier makkelijk nog een maand vertoeven.

Een enorm verhaal is aanstaande, wees gewaarschuwd!

De trip naar Tibet gaat morgen van start met een treinreis van 24 uur van Xining naar Lhasa, de hoogste treinreis in de wereld, voor zover dat waarde heeft 😉 Dit is dan ook de reden dat ik niet langer in China kan rondtrekken. Niets te treuren natuurlijk, want ik kijk erg naar Tibet uit! De laatste periode in China heb ik al wat van de Tibetaanse cultuur, landschappen en dorpen meegepakt, met name in het westen van de Sichuan provincie.

Had ik al vermeld dat overal in China wordt gebouwd? Zo niet, bij deze: overal in China wordt gebouwd. Er wordt veel aan de infrastructuur gewerkt (vrijwel overal op de weg wordt er gebouwd) maar er worden ook veel woningen en kantoren in de steden bijgebouwd. Dit gaat allemaal op een primitieve methode met veel man/vrouw-kracht i.p.v. machines. Iets wat in Nederland een klus is voor 1 persoon is hier al snel een actie voor een groepje Chinezen. Er zijn er dan ook voldoende en arbeid is dan ook erg goedkoop.

De reis naar Dali vanuit Yanshou was een lange. Met name de treinreis was een leuke ervaring daar deze 18 uur duurde en ik tussen het “normale” volk op een “hard seat” (i.e. geen slaapplek) zat. Zo’n hard seat is prima voor een paar uur maar deze 18 uur was toch niet erg ontspannen voor mijn gestel 😉 Bijna geen oog dichtgedaan, mede dankzij de loyale beenruimte. Toch niet al te beroerd aangekomen in Dali (na een aansluitende busrit van een aantal uur).

Dali is mij goed bevallen, mede door het erg goede hostel (de beste tot zover in China) en de mensen aldaar. Tijdens de dagen die ik in Dali heb doorgebracht heb ik mijzelf getracteerd op een massage, die erg goedkoop is hier. Veel heb ik niet in Dali ondernomen, behalve een hike over een nabijgelegen berg met uitzichten over een grote meer.

De normaliter makkelijke route op de berg was een stuk lastiger geworden wegens een recente landslide, waardoor de route was afgesneden. Samen met een geïmporteerde Australiër de onderneming gewaagd om hier overheen te klimmen (met touw), wat achteraf gezien best tricky was, maar het is allemaal goed afgelopen 🙂

De oude stad van Dali is weliswaar toeristisch, maar het viel mij nog erg mee aangezien het er allemaal vrij gemoedelijk aan toe gaat. Lijiang daarentegen is een grotere toeristische bestemming en een stuk massaler. In Lijiang ben ik slechts 1 dag verbleven en daarmee had ik het ook wel gezien allemaal.

De oude stad van Lijiang is best mooi, maar het voelde allemaal niet authentiek aan maar meer als een themepark. Vanuit Lijiang ben ik vertrokken richting de Tiger Leaping Gorge, een van de bekendste wandeltochten in China. Deze wandeltocht heb ik met een paar andere reizigers afgelegd (nou ja, een aantal raakte op grote achterstand ;)) en verspreid over twee dagen. Deze tocht was erg geslaagd, mede door het mooie weer wat een gelukje was aangezien er op de dagen ervoor redelijk wat regen is gevallen.

De wandel/klim-tocht was vrij pittig, wat ook te maken had met het hoge tempo; lekker mijn energie kwijt gekund dus! 🙂 ‘s Avonds op een geweldige plek overnacht met een geweldig uitzicht over de gorge. Zelfs vanuit het toilet was het uitzicht geweldig, ondanks de niet zo frisse geur. Door een stroomstoring ‘s avonds bestond het licht uit kaarslicht, wat erg sfeervol was.

De tweede dag van de tocht was de beste door de fraaie omgevingen en het hoogtepunt van de route door de afdaling naar het stromende water in de gorge.

Bezweet maar voldaan na de tweedaagse tocht per bus verder gegaan naar Shangri-La (a.k.a. Zhondian), de gateway naar de Tibetaanse omgeving in de provincie Sichuan en vanaf hier gaat de omgeving hard de hoogte in. Shangri-La is gelegen op 3200 meter hoogte en hoogteziekte komt hier dan ook wel voor. Shangri-La zelf is niet bijzonder, maar de omgeving is erg fraai. Ook de nabijgelegen Tibetaanse monastary was in een erg mooie omgeving gesitueerd.

De wandeltocht ernaar toe en de sfeer in de omgeving was erg mooi. Door de hoogte was het wandelen zwaarder dan normaliter, maar geen last van verschijnselen als gevolg van de hoogte.

Vanuit Shangr-La met de bus vertrokken naar Daocheng, wat een erg mooie maar ook pijnlijke busrit was van 12 uur. De busrit ging over slechte wegen over mooie bergpassen met geweldige uitzichten.

De zitruimte in de bus was voor mij erg beperkt waardoor het na een paar uur ook een pijnlijke rit werd 😉 Maar dat was het zeker waard! Tijdens de rit met een aantal Chinezen in contact gekomen en ad-hoc besloten om met z’n achten direct na aankomst door te reizen naar Yading National Park. Heerlijk zo ad-hoc rondreizen!

De reisdag was al lang maar werd nog een stuk langer, maar legendarisch. Na veel gesjoemel met chauffeurs (er zijn in het westen van Sichuan voornamelijk prive-taxi’s buiten het sporadische openbaar vervoer) uiteindelijk een busje gecharterd en de reis naar Yading in gang gezet. Na een lange reis van 19 uur na middernacht aangekomen bij een “hotel” (geen douche, licht, warm water, maar wel ratten e.d.) en moe in slaap gevallen. Onderweg nog wat bizarre taferelen meegemaakt, bestaande uit een eigenaardige chauffeur, onbegrijpbare Chinese onderhandelingen, ontduiken van het toegangsticket van het national park en een korte (wandel-)sluiproute in het donker.

De volgende ochtend met twee Chinezen en een Zwitser laat begonnen aan een lange tocht van 40km over dé route van het Yading National Park. Door de hoogte van 4000-4500 meter was het een zware onderneming.

Het was een prachtige tocht! Het weer was wederom erg goed, wat het allemaal een stuk mooier maakt dan met een bewolkte lucht.

Mede doordat we zo laat zijn begonnen aan de route hebben we een hoog tempo aangehouden en de tocht in 8 uur afgelegd. De Chinezen konden het niet bijbenen en zijn in het donker weer aangekomen in het hotel. De dag eindigde met een enorme hoofdpijn (evenals bij de andere lopers), wellicht door de combinatie van hoogte, zon en inspanning. Het was een mooie dag!

Yading was tot nu toe het hoogtepunt van China op natuur-gebied.

Zie de foto’s van Yading in het fotoalbum.

Na Yading vertrokken naar Litang, via Daocheng, (nog steeds Sichuan maar dan noordelijker). De rit naar Litang was geweldig! Wat een uitgestrekte omgevingen en uitzichten!

Na wederom een lange reisdag ‘s avonds in Litang aangekomen. De hoogte is erg goed merkbaar door moeilijker ademhalen en wat meer benauwd gevoel. De dag erna was dit gelukkig een stuk minder merkbaar. Alhoewel een korte wandeltocht heuvelop een behoorlijke inspanning blijft met veel gehijg; alsof je aan het sprinten bent.

In Litang ligt een mooie monastary met fraaie uitzichten over Litang en de heuvels.

Er zijn in deze omgeving veel Tibetanen, die er anders uitzien dan de doorsnee Chinees (rode wangen en een meer getekend gezicht). De Tibetaanse omgeving uit zich ook in het culinaire aanbod met veel producten die zijn afgeleid van de Yak (thee, boter, vlees). Erg lekker gegeten in Litang.
In Litang zelf is niet veel te doen en na een dag verder gereisd naar Tagong. Wat een busrit was dat weer! De weg was enorm hobbelig en de reis naar een overstap-plaats duurde 10 uur. Onderweg sneeuwde het en op de route diverse omgevallen vrachtwagens gezien wegens de slechte weg.

Bijzondere reis wederom en het was niet al te ongemakkelijk. Bij aankomst in Tagong sneeuwde het ook nog wat en was de temperatuur ook een stuk gedaald (wel boven het vriespunt).

Rond Tagong zijn er graslandschappen en Tibetaanse dorpjes te vinden. Een wandeltocht met een paar mede-reizigers leidde ons door mooie omgevingen.

Tagong is met ongeveer 8000 inwoners een klein dorpje en heeft (daardoor wellicht) charme. Veel is er in Tagong niet te vinden en ‘s avonds is het erg stil en donker op straat. ‘s Avonds toch goed vermaakt met een drie andere reisgenoten, waarmee ik een aantal dagen heb opgetrokken (t/m Danba).

Danba was de volgende stop op de route door Sichuan. Danba is erg mooi gelegen tussen een kloof met een rivier. Met het selecte reisgezelschap een schitterende wandeltocht in de omgeving van Danba ondernomen!

Het was wederom een zware tocht en gaf veel voldoening. Diverse keren verdwaald tijdens de wandeltocht maar mocht de pret niet drukken. In de omgeving zijn veel ruines van oude wachttorens te vinden, een fraaie bedoening.

Danba behoort zeker tot mijn favoriete plekken/omgevingen in China en hier had ik wel langer kunnen vertoeven. Gezien de nabije deadline van het vertrek naar Tibet heb ik de bestemmingen van de laatste week wat sneller afgelegd, wat redelijk vermoeiend was gezien de bijna dagelijkse busritten van 6+ uur en de wekker die elke dag vroeg afging.

Na Danba aan de lange reis begonnen naar het Jiuzhaigou National Park, in noord Sichuan. Deze reis was verspreid over 2 dagen met 2 maal een busrit van 9 – 10 uur. De twee busritten waren overigens geweldig met de omgevingen waardoor de reis ging. Halverwege de reis naar Jiuzhaigou in Ma’erkang gestopt voor een halve dag, een vrij grote plaats die niet in de Lonely Planet staat. Deze bestemming pakte onverwacht goed uit met geweldige mensen die wel enorm verrast waren met twee westerlingen in deze stad. Veel op de foto gezet en nagestaard (dit laatste gebeurd overal overigens).

Gezien de eerste week van oktober de Golden Week in China was (i.e. iedereen met een betaalde baan is dan vrij), is het overal wat drukker. In Ma’erkang uitte dit zich in volle hotels, maar met hulp van wat locals een mooie kamer weten te bemachtigen. De mensen in Ma’erkang zijn behulpzamer dan in het overgrote deel van de andere plekken die ik heb aangedaan, een welkome ervaring!

Maar goed, Jiuzhaigou was de bestemming en het National Park was fantastisch! Het weer zat wederom erg mee. Het was nog best druk maar niet zo druk meer als (schijnbaar) tijdens de Golden Week, die net ten einde was. Het is een groot park, waarbij elke plek met een bus (er rijden vele bussen, Chinezen houden niet zo van hiken) kan worden aangedaan, gevolgd door een afgebakend wandelpad. Ondanks dat het park erg afgebakend is en er veel bussen rijden, is het park nog steeds geweldig mooi.

Het park bestaat met name uit rivieren, meren (super helder water en diverse kleuren) en watervallen. Weer een geweldige dag in de natuur!

Vanuit Jiuzhaigou richting Xining vertrokken, vanwaar ik naar Lhasa vertrek. Op de route een halve dag in Xiahe verbleven en daar een kora (pelgrimsroute) om de tempelcomplex afgelegd. Deze korte tocht was een aangename tocht, met diverse pelgrims onderweg. De pelgrims waren met name oude mannen en vrouwen, die de vele prayerwheels lieten draaien.

Foto’s van Jiuzhaigou, Xiahe en Xining volgen nog aangezien de beschikbare fotoruimte op deze webblog vol is… Wordt vervolgd!

Voor de andere fotoalbums zie de foto pagin’s van China of voor de bijgewerkte pagina’s zie de onderstaande links:
China – Tagong, Danba and Ma’erkang
China – Yading to Litang and Litang
China – Yading National Park
China – Shangri-La and Shangri-La to Yading
China – Tiger Leaping Gorge
China – Dali and Lijiang

Xiahe was een prima tussenstop op de route naar Xining (hoofdstad van de Qinghai provincie). Vandaag ben ik in Xining aangekomen en is het bericht binnengekomen dat alle permits voor Tibet zijn geregeld 🙂 Dit betekent dat alle beoogde bestemmingen aangedaan kunnen worden en ik een (hopelijk geweldige) tocht door Tibet tegemoet ga van bijna 4 weken. Ook de treinticket is in het hostel gearriveerd.

Het valt op dat er in Xining meer aan beweging/sport wordt gedaan dan in andere plekken in China die ik heb gezien. Dit komt tot uiting in diverse voetbal- en basketbalvelden, outdoor-fitness, taichi, sportwinkels en nog steeds hangende borden van de Olympische Spelen van 2008 in Beijing.

Tot zover het lange verhaal 😉 Ik vermaakt mij dus opperbest en de tijd vliegt voorbij.

By the way, het blijkt dat diverse reacties niet op de blog zijn geplaatst, waarvoor excuses! Hopelijk is dit issue nu opgelost. Blijf vooral proberen, altijd leuk om reacties te lezen (e-mail dan wel via de blog).

Volgend bericht komt, naar ik verwacht, vanuit Tibet. Tot dan!

Mijn locatie .

7 reacties op “Warmte en hoogte in China

  1. @Carolien: Lost in translation is diverse keren voorgekomen inderdaad 🙂 Met het toppunt op het treinstation in Xining (zie Tibet verhaal)
    @Maarten: De Chinezen hebben inderdaad nogal wat (stiekeme) foto’s van mij gemaakt, maar niet al te vervelend
    @Dre: Het uitzicht kwam in de buurt van het toilet in Kompang Cham 😉

  2. Ha Wilfred,

    Je hebt weer veel gezien en een erg hoog tempo aangehouden zo te lezen. Je zal wel klaar zijn met die busritten, ondanks dat het mooie ritten zijn.
    Geniet van Tibet!

    Gr. Pascal

  3. Uitzicht in het toilet was zeker bijna net zo mooi als toen in kompong chan :p

  4. Hey,
    leuk om te lezen. Erg herkenbaar allemaal. Wel leuk hoe je toch op dezelfde plek bent en heel andere dingen ziet.
    Hoe zijn de Chinezen? Hebben ze je al op meer foto’s gezet dan je zelf gemaakt hebt? 🙂
    Enjoy!

  5. Hoi Wilfred,

    Weer mooie dingen meegemaakt en lekker afgezien ;- )! Ben benieuwd hoe de spirituele gronden van Tibet bevallen.

    Groetjes vanuit Jakarta (dus weer een beetje in de buurt),

    Linette

  6. Hoi Wilfred,

    Leuk om te lezen allemaal en voor mij vrij herkenbaar :). Ben erg benieuwd naar de verhalen als je terugbent. Ben je al lost in translation?
    Ik had wel eens willen zien hoe die Chinezen jou aankijken zeg. Moet hilarisch zijn.
    Geniet van je reis!

    Groetjes,

    Carolien

  7. Hoi Wilfred,

    Goed om te horen dat je het naar je zin hebt. Ik ben blij dat je weer de kans hebt om lekker lang te reizen.
    Geniet er van!

    Groeten,

    -Simon

Click on a tab to select how you'd like to leave your comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *